Wystawy

Od Wagnera do Gombrowicza
wystawa malarstwa Joanny Staneckiej
od 21 września do 31 pażdziernika 2018

Joanna Stanecka jest aktorką po łódzkiej filmówce. Ładnych parę lat temu poślubiła śpiewaka operowego, co jeszcze wtedy był aktorem, ale kiedy stał się śpiewakiem, zamieszkali w Niemczech. Joanna urodziła trzech chłopaków i…. no tak… obcy, kompletnie nieznany język, wychowywanie temperamentnych urwisów doprowadziło do sytuacji, w której na jakiś czas trzeba było swój ukochany zawód aktorski uśpić. Ale nasze pasje nigdy nie usypiają! Joanna uczestniczyła w setkach prób spektakli operowych, chodziła dalej namiętnie do teatru. Wernisaż „Od Wagnera do Gombrowicza” to zbiór motywów scenicznych, które ostatnio zauroczyły autorkę.
Joanna już jakiś czas temu powróciła do zawodu a malowanie zostało na zawsze jej miłością.

Wystawa przyjedzie do Warszawy prosto z galerii biblioteki w Bayreuth (Niemcy), gdzie jest pokazywana publiczności od 18 lipca 2018 roku.


Maski teatralne z Iranu
wystawa Ali Asghara Khatibzadeha
od 24 sierpnia do 29 sierpnia 2018 r

„Jestem Ali Asghar Khatibzadeh, urodziłem się w 1965 roku w Damghan w Iranie. … Kilka lat temu w moim umyślę rozbłysła nowa iskra i poczułem wewnątrz siebie coś nowego. Od tego czasu przy lekturze każdej sztuki wyobrażam sobie w myślach występujące w niej postaci i próbuję oddać ich artystycznie przesadzone rysy w masie gazetowej (papier mache). Moje maski to owoc twórczej wyobraźni, czasem powstały w oparciu o znanych bohaterów sztuk światowych klasyków, takich jak Szekspir, Eugene Ionescu, Miguel de Cervantes, Eugene O’Neill, Sofokles, Eurypides,Ajschylos, Molier i inni. Wśród postaci pojawiają się między innymi Edyp, Prometeusz, Scapin, Zeus, Don Kichot, Ozyrys, Kreon, Hajmon, Juliusz Cezar, Błazen, Król Lir, Medea, Antygona, Bereger, Romeo i Julia. Jedną z zalet moich prac jest to, że można je prezentować w dowolnym miejscu, nieważne – galerii, muzeum, czy nawet na zwykłej kamiennej czy glinianej ścianie. Na zawsze zapadła mi w pamięć wystawa moich prac w historycznym Tappeh Hessar, jednym z najstarszych zabytków w Damghah, w Iranie, pochodzącym sprzed siedmiu tysięcy lat. ”

Wystawa jest współfinansowana przez Urząd m. In. St. Warszawy


Monochromatycznie
wystawa Michała Ignara
od 18 kwietnia do 31 maja 2018

Michał Ignar mówi, że w jego rodzinie poszukiwanie artystycznego wyrazu było obecne od zawsze. Mama – projektantka, przez lata związana z Modą Polską – tworzyła obrazy, tata – naukowiec – pisał wiersze, ciotka – malarka, brat – kompozytor. Michał odnalazł swoją sztukę w fotografii. Na jego zdjęcia, portretowe i uliczne, nie wystarczy rzucić okiem. Skromna zawartość niesie w sobie bogactwo treści. Fotografie Michała to miłość do piękna i prostoty. Magia zwykłych niezwykłych czarno-białych fotografii oczaruje was w Teatrze Druga Strefa od 18 kwietnia do 31 maja 2018 roku.

Działalność Teatru Druga Strefa współfinansuje Urząd m. st. Warszawy.

#TeatrDrugaStrefaExhibits #MichałIgnar #czarnybiały #monochrom #prostoty


Memy
wystawa Marty Frej
od 14 marca do 31 marca 2018

Czy memy to sztuka?
Te stworzone przez Martę Frej na pewno. Artystka zwykły internetowy żart przekuła w narysowane fantastyczną kreską obrazy, które śmieszą, wzruszają, zmuszają do refleksji, a czasem pozwalają spojrzeć na otaczającą nas rzeczywistość z nowej perspektywy. Przewrotnie, ironicznie i inteligentnie demaskuje otaczająca nas zewsząd hipokryzję. A szczególnie tę dotykającą kobiet.
Memy Marty Frej to nie tylko sztuka, to sztuka zaangażowana.

Tym razem zaangażuje się w Festiwal „Teatr jest kobietą”. Podczas jego trwania Teatr Druga Strefa
zaprasza na wystawę złożona z pięćdziesięciu memów Marty Frej. Każda z jej prac odpowiadać będzie treścią sztuk wystawianych w ramach festwalu.

Działalność Teatru Druga Strefa współfinansuje Urząd m. st. Warszawy.

#TeatrDrugaStrefaExhibits #MartaFrej #memy #teatrjestkobieta #kobiety


Malowane Inaczej
wystawa Urszuli Buczkowskiej
od 17 stycznia 2018 do 19 lutego 2018

Malowane inaczej to zbiór prac o różnej treści. Łączy je szukanie nowych możliwości i granic w technice Textile Art. To rzadko spotykany sposób przedstawiania rzeczywistości malowany igłą, nićmi, tkaniną. Zebrane prace są też krótką historią odkrywcy, od pierwszych kroków jakie stawia ona/artysta z nowym narzędziem w ręku, po fascynację, rozwój i galop 😀 bo termin goni! w tworzeniu.

Urszula Buczkowska (ULABUKA) urodzona w Białymstoku, nie skończyła architektury, wychowania plastycznego ani kulturoznawstwa. Obecnie mieszka w Warszawie. Jest wolnym strzelcem, zawodowo zajmuje się projektowaniem graficznym. Maluje, rysuje, szyje, dzierga. Jest właścicielką miliona kredek i notesów. Książki upycha w szafie w kuchni. Od trzech lat uprawia Textile Art.

Działalność Teatru Druga Strefa współfinansuje Urząd m. st. Warszawy.

#TeatrDrugaStrefaExhibits #textil #kolorowy #inaczej #UrszulaBuczkowska


Kawałek nieba
instalacja Szymona Motyla
od 26 sierpnia do 31 grudnia 2017 roku

Szymon Motyl poprzez swoją instalację prowadzi swoisty dialog z przestrzenią. Lekko unosząca się w powietrzu kanciasta chmura przywodzi na myśl dziecięcą zabawę w puszczanie zajączków. Abstrakcyjna forma inspirowana sztuką origami podejmuje grę ze światłem, barwą i miejską architekturą. Zmienia otoczenie wraz z wędrówką słońca po nieboskłonie rzucając błękitne światłocienie na budynki, ulice, mury.

Szymon Motyl (ur. 1978 r.), występujący również pod pseudonimem „Motyl Trotyl”, ukończył grafikę warsztatową w pracowni prof. Grzegorza Banaszkiewicza w Instytucie Plastyki Akademii J. Długosza w Częstochowie. Zaczynał od grafiki i malarstwa, jednak szybko zainteresował się działaniami w przestrzeni publicznej obejmującymi akcje artystyczne oraz instalacje.

Instalacja została sfinansowana ze środków Gminy Miasta Toruń i Toruńskiej Agendy Kulturalnej na Potrzeby Festiwalu Wizje 2017.

Działalność Teatru Druga Strefa współfinansuje Urząd m. st. Warszawy.

#wystaw #instalacja #niebo #plenerowa #szymonmotyl


Burleska
wystawa fotografii Anny Wojteckiej
od 10 sierpnia do 31 października 2017 roku

Cykl prac Anny Wojteckiej to pierwsza w Polsce wystawa fotograficzna poświęcona burlesce. Obecnie burleska [oraz boyleska] jako forma teatralna, czy też sztuka performatywna, czerpie inspiracje m.in. z tańca, literatury, sztuk cyrkowych oraz szeroko rozumianej kultury. Wybrane fotografie, przedstawiające około 20 performerów, zarówno polskich jak i zagranicznych, prezentują różnorodność sceniczną burleski – od klasycznych numerów nawiązujących do barwnych przedstawień Moulin Rouge, przez groteskowy wodewil, aż po cyrkowe numery akrobatyczne i występy z ogniem.
Oprócz fotografii scenicznej na wystawie znajdzie się autorski projekt „Burlesque life” – jest to cykl podwójnych portretów ukazujący performerów w codziennym stroju oraz w stylizacji scenicznej. Projekt ma na celu nie tyle ukazanie samej transformacji per se, ale skupienie uwagi na kontraście pomiędzy życiem prywatnym, pracą w korporacji, dress codem, a kreacją sceniczną i wykorzystywaniem własnego ciała jako środka przekazu.
Dodatkowym akcentem będą fotografie zza kulis czyli okazja by podejrzeć performerów w trakcie przygotowań.

Anna Zofia Wojtecka – mgr kulturoznawstwa Uniwersytetu Warszawskiego, absolwentka podyplomowych studiów Projektowania Graficznego na Akademii Sztuk Pięknych im. W.Strzemińskiego w Łodzi. W 2010 roku zaczęła zawodowo zajmować się fotografią, a od 2012 utrwala w kadrze scenę burleski w Polsce i na świecie. Jej prace ukazały się na łamach „Przekroju” „Polityki” „Elle” „Instyle”.

#wystaw #burlesk #fotografia #annawojtecka


CośTakiego | akcja/prezentacja | dziedziniec Teatru Druga Strefa
instalacja Marka Sułka
od 11 października 2017 roku

Marek Sułek zaprasza do wspólnego tworzenia obiektów w przestrzeni przed budynkiem Teatru Druga Strefa. Aktywny udział publiczności bardzo wskazany. Będziemy wspólnie zmieniać to co nas otacza.

Marek Sułek – absolwent ASP w Warszawie i Rietveld Academie w Amsterdamie. Wieloletni wykładowca w Europejskiej Akademii Fotografii w Warszawie. Skupia się na działaniach w przestrzeni miejskiej. Jest autorem projektu Warszawa Niezwykła, Stref Odrealnionej Rzeczywistości, Rzeźb Jednorazowego Użytku, Techno-eco-art instalacji. W działaniach łączy aspekty natury z elementami techniki, np. materiał biologiczny z plastikiem. Marek Sułek ma na swym koncie kilkadziesiąt wystaw i realizacji w Europie i USA m.in.: w Amsterdamie, Nowym Jorku, Berlinie, Antwerpii, Sarajewie, Hadze, Mediolanie, Łodzi, Gdańsku. W przestrzeni miejskiej Warszawy znajduje się m.in.: rzeźba „Papierowa Łódeczka”(na Wiśle i na Promenadzie), rzeźby z serii Miasto Aniołów”(na warszawskiej Pradze), obiekt „Glob”+ oraz instalacja rzeźbiarska w nowym Szpitalu Dziecięcym (kompleks ul. Banacha), Ławeczka z Przytulanką.

#wystaw #instalacja #publicznosc #CośTakiego #MarekSułek


Pomiędzy obrazem a emocją – w relacji córki z dysfunkcyjną matką
instalacja Aleksandry Wrońskiej
tylko 13. września 2017 roku

Zapraszam na wernisaż wystawy, na której zaprezentuję owoc moich sześcioletnich badań. To dzieło intermedialne, konstrukcja, do której zaproszę Cię abyś wszedł do jej środka. Po zamknięciu drzwi nie będziesz mógł z niej wyjść przez 2 minuty i 14 sekund. Doświadczysz obrazów i dźwięku w osamotnieniu. Później, ktoś z zewnątrz otworzy drzwi i uratuje Cię. To tak, jak w dzieciństwie… nie możesz z niego ot tak wyjść, zrezygnować, nawet gdy dzieje się w nim bardzo źle. Daję Ci przestrzeń, do własnych przemyśleń. Postaram się wywołać emocje jakie towarzyszą dziecku wychowywanemu przez dysfunkcyjną matkę. Pokażę Ci dorosłe dzieci, które biorą całą odpowiedzialność na siebie, opiekują się przez całe życie swoim katem tylko dlatego, że o matce nie można źle mówić! Dla Ciebie to tylko dwie minuty dla nich… całe życie.

Aleksandra Wrońska

#wystaw #instalacja #córki #matki #relacjy


Miasto w kadrze
wystawa Miłosza Zawistowskiego
2 czerwca do 30 czerwca 2017 roku

Malownicze zaułki, wąskie, gwarne uliczki, historyczne panoramy wznoszące się ku górze strzelistością wież zabytkowych kościołów bądź miejskich ratuszy. Taki obraz zapewne pojawia się w głowach większości z nas gdy myślimy o miastach i ich przedstawieniach w sztuce. Piękno i dostojność staromiejskiej tkanki jest dla mieszkańców powodem do dumy, funkcjonując w ich świadomości jako przykłady wspaniałych osiągnięć dawnych pokoleń. Jak zatem powinien wyglądać malarski portret współczesnego miasta? Jaką wartość stanowią dla nas przykłady architektury powstałej w ostatnich dekadach? Na te pytania postaram się odpowiedzieć prezentując cykl pięciu prac olejnych na płótnie o wymiarach 150 na 200 centymetrów. Każdy z obrazów przedstawia określoną realizację architektoniczną wzniesioną w przestrzeni mojego rodzinnego miasta Lublina w okresie od lat powojennych po dzień dzisiejszy. Wspólny mianownik wszystkich prezentowanych dzieł stanowi, przypominająca kadr filmowy, fragmentaryczna kompozycja oraz wyrwanie portretowanej budowli z kontekstu otoczenia. Zabieg ten odnosi się zarówno do cech nurtów architektonicznych w jakich owe realizacje powstały, a także do chęci pozostawienia neutralnego gruntu do interpretacji prac przez widzów.

Miłosz Zawistowski ur. 1992 w Lublinie. Absolwent Wydziału Artystycznego Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Dyplom w 2016 roku z malarstwa w pracowni dr. hab. Sławomira Tomana. W latach 2008-2011 uczeń studium plastycznego lubelskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w pracowni mgr. Waldemara Figla. Uczestnik wystaw zbiorowych oraz indywidualnych. Były członek studenckiego koła malarskiego przy WA UMCS. W swojej twórczości odwołuje się do tematów swoich zainteresowań, motywów architektonicznych oraz geometryzacji przedstawianych form, nadając im przy tym nieco surrealistycznego charakteru. Malarstwo cechuje ponadto intensywna, wielobarwna paleta kolorystyczna. Poza malarstwem interesuje się również architekturą i urbanistyką a także instalacją artystyczną.


Przeobrazowania
wystawa Klaudii Olander
31 marca do 31 maja 2017 roku

„Przeobrazowania” to 4 mini cykle fotografii autorstwa Klaudii Olender, prezentujące najciekawsze prace, które powstały na przestrzeni ostatnich lat. Obrazy za pomocą gry świateł, cieni, metafor i niedopowiedzeń poruszają temat naszych relacji z otoczeniem, stanowią demistyfikację rzeczywistości i parabolę lęków „współczesnego” człowieka, zabierają nas w podróż po świecie, widzianym inaczej. Przeobrazowania to transformacje twarzy, rzeczywistości, struktur, przedmiotów, miejsc do kreacji własnego obrazu codzienności. Inna perspektywa spojrzenia skłania do odkrywania nowych znaczeń i pojęć, przenosi nas w paradoksalnie inną rzeczywistość.

Klaudia Olender, z urodzenia i z wyboru lublinianka. Absolwentka filologii polskiej, teatrologii i kulturoznawstwa na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, autorka reportaży, wywiadów, fotografii, aktywistka, działaczka kultury, uczestniczka kilku wystaw zbiorowych i produkcji filmowych (w pionie kostiumograficznym). Entuzjastka eksperymentów z pogranicza szeroko pojętej sztuki. Uwielbia kino, zabawy językiem, kawę i zapach świeżo krojonych ogórków, ma uczulenie na dźwięk budzika.


Lustra Emocji
wystawa malarstwa olejnego Grzegorza Szczuki
3 lutego do 31 marca 2017 roku

Grzegorz Grzeh Szczuka – artysta od wielu lat związany z branżą mediów i sztuki. Urodzony w Rzeszowie 1985 roku, młode lata spędził w łańcucie. Ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych im. Stanisława Wyspiańskiego w Jarosławiu, Międzynarodową Szkołę Charakteryzacji Filmowej Ewy Marii Dziewulskiej i NOVA Centrum Edukacyjne. Na co dzień pracuje jako charakteryzator i stylista przy polskich i zagranicznych produkcjach filmowych, reklamach, teledyskach i pokazach mody, a także szkoleniowiec w warszawskiej Wyższej Szkole Artystycznej. W wolnych chwilach pielęgnuje swoje pasje: malarstwo i rysunek.

LUSTRA EMOCJI to kolejna, po ZWIERCIADŁACH DUSZ, seria 13 obrazów olejnych. Specyficzny pamiętnik ludzi, wydarzeń i odczuć z ostatnich 5 lat spędzonych w dużym mieście. Seria ta jest swego rodzaju pamiątką, ale także katharsis myśli, które każdy odczyta na swój wyjątkowy sposób.